The twilight zone

จะเรียกซวย หรือว่ากาลีดีหว่า งานนี้??

ตั้งใจจะไปให้ถึง สสท. แต่เช้า ดันมีแข่งวิ่งมาราธอนแถวบ้าน

ปิดถนนเลนในตั้งแต่หน้าฟิวเจอร์ไปเกือบถึงดอนเมือง

สารพัดรถเลยแย่งวิ่งกันตรงเลนนอกใหญ่ ยิ่งช่วงคอขวดติดเหง็กได้อีก

พอไปถึง สสท. โรงเรียนปิด งดสอน...

สมพรปาก(เพื่อน)เนอะ

หมดหนทางไป เลยไปจบที่ลิโด้กับ Tranformers 2 ซะเลย

ไหนๆหนังของ ทอม แฮงค์ ก็ออกไปแล้วนิ ไม่ได้ดูเรื่องนั้นก็ดูเรื่องนี้แทนแล้วกัน

บัตรก็ถูก(เหตุผลหลัก) แถมคนดูก็ไม่เยอะเหมือนกับที่อื่น

ประทับใจตั้งแต่ตอนดู Koizora กับ Paris Je T'Aime แล้ว ทั้งโรงมีคนไม่ถึง 20 เนี่ย

ภาคต่อของเรื่องนี้ สนุกดีค่ะ ออกแนวตลกมากกว่าภาคแรกด้วยซ้ำไป

โผล่มาก็ถูกใจอีหุ่นคู่แฝด แสบ ซ่า ได้อีกคู่นี้

ทะเลาะ ตบตีกันเกือบทั้งเรื่อง พอเห็นอีแฝดนี้ก็คิดถึงอีคู่นี้ขึ้นมาบ้าง

แสบพอๆกับไอ้หุ่นข้างบนนั่น แต่รายนี้ไม่มีตบตีเหมือนกรณีบน รักน้องซะปานนั้น 

ไม่รู้ป่านนี้ไปลุกไหม้อยู่ส่วนไหนของบริษัทฯก็ไม่รู้ งานการก็เงียบได้อีก เฮ้อ...เซ็ง

ดู Tranformers จบก็อดคิดถึงตระกูล Gundam ทั้งหลายไม่ได้

ไอ้ที่ประทับใจมาจนถึงทุกวันก็คงไม่พ้นภาค Wing

รู้สึกว่าภาคนี้จะมีพระเอกมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา 5 คน แต่ละคนก็มีภูมิหลัง(ไม่)เหมือนคนปกติได้อีก

พระ-นางตั้งแตตอนแรกยันตอนสุดท้าย ต่อไปถึงเวอร์ชั่นโรงหนัง ก็เอาแต่พูดว่า

"ริริน่า ฉันจะฆ่าเธอ"

"ฆ่าฉันสิ ฮิโร่ ฆ่าฉันเลย!"

อืมมม...นี่เป็นวิธีการบอกรักอย่างหนึ่งใช่ป่ะ? (คู่รัก SM ได้อีก)  -*-

ปล. ไม่รู้ว่า Tranformers จะใช้คนแปลคนเดียวกันหมดทุกทีรึเปล่า

แหม..แต่ถูกใจซับลิโด้อย่างหนึ่ง

บับเบิ้ลบีที่นั่นรู้จักเพลง จั่งซี้ มันต้องถอน ของ ปอยฝ้าย มาลัยพรด้วย 555+